Mijn werk paste niet goed bij mij

HET ERVARINGSINZICHT VAN NICOLLE:

“Toen ik stop­te met mijn werk als arts, bleef een ande­re Nicol­le over, een­tje waar het veel beter mee gaat”

Nicol­le (51 jaar) uit Amers­foort heeft sinds haar puber­tijd migrai­ne. In de loop der tijd werd de migrai­ne steeds domi­nan­ter. Vaak had ze wel drie aan­val­len per week. In 2016 kwam daar een nek­her­nia bij. Gevolg was dat ze nood­ge­dwon­gen moest stop­pen met haar car­ri­è­re als arts. Na een fase van paniek is ze nu heel tevre­den met haar leven: “Ik heb een twee­de kans gekre­gen. Ik heb nu een lich­ter bestaan, waar­in ruim­te is voor dro­men, lum­me­len, cre­a­ti­vi­teit en nieuws­gie­rig­heid.“

 

 

Hoe kwam je tot het inzicht dat je werk niet bij je paste?

Nicol­le: “In febru­a­ri 2019 lag ik in de woon­ka­mer op de grond met heel veel pijn. De medi­ca­tie die ik nor­ma­li­ter voor mijn migrai­ne neem, hielp niet en ik moest voor de zoveel­ste keer een aan­val uit­zit­ten. Op dat moment dacht ik: dit wil ik niet meer, ik wil niet meer de hele tijd bezig zijn met omzei­len of ophef­fen van de pijn. Het roer moest om. Ik had in die tijd een coach en zij stel­de mij een belang­rij­ke vraag. Ze vroeg: ‘Wie ben jij?’ en ik ant­woord­de zon­der naden­ken: ‘Ik ben dok­ter’, waar­op de coach zei: ‘Dat is wat je dóet, maar dat is niet wie je bént’. Het dok­ter-zijn was mijn iden­ti­teit gewor­den…”
Met hulp van de coach maak­te Nicol­le een mood­board om te visu­a­li­se­ren wie zij is. Opval­lend was dat op haar mood­board geen plaat­jes ston­den van haar rol als dok­ter. “Ik kwam erach­ter dat het dok­ter-zijn niet goed voor me is. Ik ben per­fec­ti­o­nis­tisch en voel me heel ver­ant­woor­de­lijk­heid voor mijn pati­ën­ten. Ik wil meer dan alleen tech­nisch goe­de zorg leve­ren, ik wil bij­voor­beeld ook vra­gen hoe het met iemand gaat. Ik voer­de hier­mee de druk voor mezelf hoog op. Ik leid­de al heel lang een leven vol­gens een zelf­op­ge­leg­de norm. Pijn zag ik niet als een sig­naal dat er iets mis was, maar als een sig­naal dat ik niet hard genoeg mijn best deed. Maar dat werkt niet. Als je niet goed voor jezelf zorgt, hol je jezelf uit en dan blijft er niks over.”

 

Wat veranderde er door dit inzicht?

Nicol­le: “Het was een hele moei­lij­ke beslis­sing, maar ik ben gestopt als arts. Daar­na kwam de paniek, want wat ging ik nu doen? Hoe zou­den ande­ren rea­ge­ren en hoe ging ik nu mijn geld ver­die­nen? Maar wat bleek: er kwam juist ruim­te. De reac­ties vie­len mee, men­sen von­den me moe­dig, en ik begon mezelf opnieuw te ont­dek­ken. Ik heb een ‘nos­tal­gie-tour’ gedaan. Ik ben terug­ge­gaan naar mijn mid­del­ba­re school in Lim­burg en heb gespro­ken met oud-klas­ge­no­ten om te zien wie ik toen was. Ik vond een speel­se, cre­a­tie­ve en dro­me­ri­ge Nicol­le terug.”

 

En hoe gaat het nu?

Nicol­le werkt nu in deel­tijd als medisch docent en kan voor een deel van­uit huis wer­ken. Daar­naast heeft ze een stu­die reli­gie­we­ten­schap­pen opge­pakt. “Voor mij voelt het als­of ik door mijn beper­kin­gen een twee­de kans heb gekre­gen. Ik vind het heer­lijk om nieu­we inzich­ten te krij­gen, om te leren. Ik ben veel meer een onder­zoe­ker en een weten­schap­per dan ik ooit heb gedacht. In mijn stu­die ben ik fana­tiek, maar veel meer ont­span­nen. Ik voel me niet zo ver­ant­woor­de­lijk voor ande­ren, zoals ik eer­der in de pati­ën­ten­zorg wel deed. Het leven is veel lich­ter. En het mooie is met deze nieu­we kijk en ande­re levens­wij­ze zijn mijn pijn­klach­ten voor 85% ver­min­derd.”

Steun bij je leven 2.0

Nicol­le kan ieder­een het boek ‘In Prai­se of Was­ting Time’ aan­be­ve­len, een boek dat ervoor pleit om eens wat vaker uit het raam te kij­ken, zon­der muziek, gewoon in stil­te. “Dat maakt je vrij in je hoofd en dan zie je din­gen die nie­mand ziet, net als een kind dat in het gras ligt te kij­ken naar de wol­ken. Die rust is goed voor de her­se­nen, en je zult zien dat je op deze manier nieu­we din­gen gaat zien en beden­ken.”

Over de rubriek erva­rings­in­zicht

Mijn leven 2.0 inter­viewt men­sen met een fysie­ke beper­king en vraagt hen welk inzicht hun leven ver­an­der­de. Het per­spec­tief van een ander kan je op nieu­we idee­ën bren­gen. Woon je in de pro­vin­cie Utrecht en zou jij je eigen ver­haal wil­len ver­tel­len? Mail ons dan!

Help je mee?

 

Wij willen deze website verbeteren.
Wil je 3 korte vragen beantwoorden?

 

Klik hier voor onze korte poll op Surveymonkey.