Het ervaringsinzicht van Merel

Ik moet mijn lijf en klachten serieus nemen, ook al is er geen medische verklaring voor. Ik voel wat ik voel.

Merel Veen (43 jaar) uit Zeist kreeg op haar 17de de ziekte van Pfeiffer. Ze hield daarna klachten en leefde 15 jaar lang door alsof er niks aan de hand was. Maar 5 jaar geleden stortte ze in. Het roer ging om en ze krabbelde langzaam op. Nu heeft ze een eigen coachpraktijk Mindcolours waarin ze mensen begeleidt met vragen over ziekte, gezondheid en leefstijl. “Ik vind het een uitdaging om mensen te helpen bij het maken van bewuste keuzes die goed voor hen zijn.”

Hoe kwam je tot het inzicht dat je je klachten serieus moet nemen?
Merel:

“Na de Pfeiffer bleef ik 15 jaar lang flinke klachten houden, vermoeidheid en griepachtige klachten. De artsen konden niks vinden, dus was het advies om mezelf niet als ziek te zien en weer gewoon alles op te pakken alsof er niks aan de hand was. Dat heb ik lange tijd volgehouden; ik werd huisarts en kreeg vier kinderen. Ik overtuigde mezelf ervan dat iedereen wel eens moe is.”
Maar vijf jaar geleden ging het niet meer, stortte Merel volledig in en kwam met een burn-out thuis te zitten: “Mijn coach adviseerde me om twee weken alleen in een hutje op de hei te gaan zitten. Ik ging naar Spanje en daar viel het inzicht me letterlijk in. Ik realiseerde me dat er wèl iets aan de hand was en dat het er niet toe deed of het psychisch of lichamelijk was. Ik dacht: ik voel wat ik voel en ik moet mijn eigen grenzen en mogelijkheden bepalen.
Dat ik dat eerder niet deed, heeft te maken met de autoriteit die in onze maatschappij aan de reguliere geneeskunde wordt toegeschreven. De artsen konden niets vinden, dus dacht ik dat het mijn eigen schuld was en dat ik iets fout deed waardoor het niet overging. In Spanje realiseerde ik me dat het er niet om gaat wat een ander denkt, maar dat ik zelf moet bepalen wat ik ergens van vind.
Later ben ik nog eens bij een internist geweest en toen bleek dat ze tegenwoordig denken dat als gevolg van Pfeiffer een auto-immuunbeeld kan ontstaan wat mijn klachten kan verklaren. Ik zou tegen mensen met onverklaarde klachten willen zeggen: als een arts geen duidelijke oorzaak kan vinden, wil dat niet altijd zeggen dat jij of de artsen je klachten niet serieus moeten nemen. Je moet je keuzes daar niet vanaf laten hangen.”

Wat veranderde er door het inzicht?

Merel: “Ik kwam eindelijk aan acceptatie toe. Ik realiseerde me dat de klachten niet mijn schuld zijn, maar dat het wèl mijn verantwoordelijkheid is om er iets mee te doen. Hierdoor ontstond er ruimte om keuzes te maken die eerst niet mogelijk leken. Ook ging ik anders communiceren. Daarvoor sprak ik niet over mijn klachten. Ik hield het verborgen, door schaamte, en probeerde toch grenzen aan te geven. Dat was onduidelijk. Ik ben nu veel duidelijker over wat ik wel en niet kan.
Ik leerde, door bij het CSR Centrum voor Stress en Burn-out coaching te gaan werken, hoe belangrijk het is om mezelf in balans te houden en herstelmomenten te plannen. Als ik twee afspraken heb, neem ik daartussen 1,5 uur pauze en ga in mijn eentje wandelen of fietsen. En de grap is dat ik even effectief ben als voorheen!
Ook moest ik dingen loslaten: ik stopte als huisarts en werd coach en trainer. Ik heb nu een eigen praktijk en coach vaak mensen die een ziekte of beperking hebben. In balans blijven vraagt bij hen extra aandacht en door mijn eigen achtergrond kan ik daar mooi bij aansluiten.

Mijn herstel heeft tijd nodig gehad. Nu, na vijf jaar, ben ik goed hersteld van mijn burn-out. Dat wil niet zeggen dat ik geen klachten meer heb als gevolg van de Pfeiffer, maar ik kan heel veel, voed vier kinderen op en werk als coach en trainer. Als ik vandaag van mijn restklachten af zou kunnen, zou ik dat natuurlijk willen, maar dat ik instortte heeft me ook veel opgeleverd. Ik richt mijn leven nu in zoals goed voor mij is.”

Tip van Merel bij een leven 2.0

Merel heeft veel aan mindfulness: “Ik ben me meer bewust van wat er speelt in mijn leven en kan hierdoor keuzes maken. Ik leef meer in het hier en nu. Als ik geen goede dag heb weet ik dat ik alleen vandaag aan hoef te kunnen, meer niet. Ook leert het me dankbaar te zijn. Ik heb 4 gezonde kinderen, financiële stabiliteit, fijne familie en vriendinnen.” Merel geeft zelf ook trainingen Mindfullness.